مقالات این شماره به زبان انگلیسی منتشر شده است. لطفا برای مشاهده مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده مقالات انگلیسی اینجا را کلیک کنید.

زمینه و هدف: استروژن نقش مهمی در جمع آوری رادیکال آزاد دارد. قطع ترشح استروژن در یائسگی به عنوان منبع افزایش گونه های فعال اکسیژن در نظر گرفته می شود. به علت کاهش استروژن، سیستم دفاع آنتی اکسیدانی در این فاز تحت تاثیر قرار می گیرد. هدف از این مطالعه بررسی ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز در زنان یائسه است.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع شاهد موردی روی 75 زن یائسه به عنوان گروه آزمون و 74 زن غیریائسه به عنوان گروه کنترل انجام شد. واحدهای پژوهش به روش نمونه گیری آسان انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. میزان فعالیت سرمی آنزیم کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام در حالت ناشتا سنجیده شد. یافته ها: میزان ظرفیت آنتی اکسیدانی تام در زنان بعد از یائسگی (میلی مولارترولوکس 11.4±4.4) که نسبت به قبل از یائسگی (میلی مولارترولوکس 10.3±1.2) به طور معنی داری کاهش یافت. (p<0.05) میزان فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز در زنان بعد از یائسگی (واحد بر میلی گرم پروتئین 1.92±0.14) که نسبت به قبل از یائسگی (واحد بر میلی گرم پروتئین 2.07±0.09) به طور معنی داری کاهش یافت. (P<0.05).نتیجه گیری: داده های این تحقیق حاکی از آن است که احتمالا در زنان یائسه کاهش ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، کاهش فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز در زنان یائسه به خاطر افزایش استرس اکسیداتیو است.

تنش های غیر زیستی از جمله شوری، مهم ترین عوامل محدود کننده رشد و عملکرد گیاهان زراعی در مناطق خشک و نیمه خشک هستند. بسیاری از اثرات تنش شوری در سطوح سلولی اعمال می گردد. به منظور درک پاسخ برنج به تنش شوری، فعالیت بعضی آنزیم های آنتی اکسیدان، پراکسیداسیون لیپید و محتوای پرولین مورد بررسی قرار گرفت. گیاه برنج به مدت 14 روز تحت تاثیر غلظت های 0، 100، 200و 300 میلی مولار کلرید سدیم (NaCl) قرار گرفت. بدین منظور، آزمایش گلخانه ای در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار انجام گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش کلرید سدیم پارامترهای رشد برای مثال وزن تر و خشک و اندازه گیاه کاهش نشان داد. فعالیت آنزیم های کاتالاز (CAT) و آسکوربات پراکسیداز (POD) با افزایش غلظت کلرید سدیم افزایش یافت اما فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (SOD) با افزایش غلظت کلرید سدیم تا غلظت 200 میلی مولار افزایش و سپس در غلظت 300 میلی مولار کاهش نشان داد. محتوای پرولین (Pro) و مالون دی آلدئید (MDA) در غلظت 300 میلی مولار به ترتیب به میزان 2 و 3.6 برابر نسبت به غلظت صفر میلی مولار کلرید سدیم افزایش نشان داد. نتایج ما نشان داد که افزایش فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و آسکوربات پراکسیداز همراه با افزایش میزان پرولین درتحمل برنج به تنش شوری تاثیر مثبتی داشته است.

غلبه گیاهان در محیط رویش نسبت به تنش­های فلزات سنگین، توسط راه­کارهای دفاعی متعددی انجام می­شود. در این راستا محتوای پرولین، فعالیت آنزیم­های ضد­اکسیدان و ترکیبات فنلی در بنه زعفران تحت تنش کادمیوم در غلظت­های مختلف بررسی شد. بنه­های زعفران در غلظت­های مختلف 0، 25/0، 5/0، 1، 2، 5، 10 و 20 میلی­مولار کادمیوم، کشت و عصاره­گیری از بنه­ها در روزهای 0، 5، 10، 20 و 30 پس از کشت انجام شد و فعالیت آنزیم­های ضداکسیدان، میزان پرولین و محتوای فنلی اندازه­گیری شد. آنالیز داده­ها در سطح ( 05/0P≤) با نرم­افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان دادند فعالیت سوپر اکسید دیسموتاز (SOD)، آسکوربات­پراکسیداز (APX)، کاتالاز (CAT)، پلی­فنل­اکسیداز (PPO)، گایاکل­پراکسیداز(GPX)  و فنیل­آلانین­آمونیالیاز(PAL) ، محتوای پرولین و فنلی در نتیجه تیمار با کادمیوم به­طور معنی­داری افزایش یافت. پاسخ فعالیت PPO، CAT، APX، PAL و GPX به سطوح مختلف کادمیوم از یک تابع دو تکه­ای تبعیت نمود، درحالی­که پاسخ تجمع ترکیبات فنلی از تابع رگرسیون خطی و پاسخ SOD و تجمع پرولین به صورت تابع نمائی مسطح بود. بیشینه فعالیت آنزیم­های PPO، CAT، APX، PAL در بنه­های 30 روز تحت تنش 10 میلی­مولار کادمیوم به دست آمد. حداکثر فعالیت آنزیم SOD و تجمع پرولین بر اساس تابع نمائی مسطح در بنه­های 30 روز در معرض تنش مشاهده شد و با افزایش غلظت کادمیوم در محیط، تجمع ترکیبات فنلی نیز با شیب­های معنی­دار و البته متفاوت به تناسب زمان­های مختلف افزایش یافت. با توجه به نتایج، تغییرات فعالیت آنزیم­ها در طول رشد، نشان­دهنده وجود راه کارهای تنظیمی آنزیمی در زعفران در برابر تنش کادمیوم است. از آنجایی­که غلظت­های زیاد کادمیوم با تولید ترکیبات سمی ROS همراه است، بنابراین گیاه زعفران تولید هرچه بیشتر آنزیم­های ضداکسیدانی را در جهت حذف رادیکال­های تخریب­گر و مقابله با آن در پیش می­گیرد.

سابقه و هدف: شیرین بیان (Glycirrhiza glabra L.)، گیاهی چند ساله از خانواده Fabaceae، سرشار از متابولیت های ثانویه فعال زیستی است که برای درمان طیف وسیعی از بیماری های انسانی استفاده می شود. امروزه از روش های مختلف کشت بافت برای افزایش بیوسنتز متابولیت های ثانویه مانند دفاع گیاه و تحریک پاسخ استرس در سلول های گیاهی به کمک الیسیتورها استفاده می شود. قارچ های بیماری زای گیاهی، سلولاز تولید می کنند و سلولاز می تواند به عنوان محرکی برای تحریک تولید متابولیت های ثانویه در شرایط کشت سوسپانسیون سلول های گیاهی استفاده شود. هدف از این تحقیق، اثر آنزیم سلولاز به دست آمده از قارچAspergilus niger بر میزان فعالیت آنتی اکسیدانی (روش DPPH) و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی در شرایط کشت سوسپانسیون سلولی شیرین بیان است.مواد و روش هابذر شیرین بیان از منطقه سمیرم استان اصفهان جمع آوری شد. بذرها پس از ضدعفونی در یک محیط MS 1/2 کشت داده شدند. به منظور القای کالوس، هیپوکوتیل و کوتیلدون در محیط MMS حاوی تنظیم کنند های رشد (دو میلی گرم در لیتر BA و نیم میلی گرم در لیتر NAA) با ساکارز 3% و آگار 7/0 درصد کاشته شدند. نیم گرم کالوس فیبری تولید شده در زیر هود استریل به ارلن های حاوی 50 سی سی محیط کشت مایع MMS حاوی دو میلی گرم در لیتر هورمون BA و نیم میلی گرم در لیتر هورمون NAA منتقل و در انکوباتور شیکردار با سرعت 150 دور در دقیقه، دمای 25 درجه سانتیگراد و تاریکی قرار داده شد. در روز نوزدهم پس از کشت، آنزیم سلولاز با غلظت 200 میکروگرم بر میلی لیتر به هریک از ارلن ها در زیر هود استریل اضافه گردید. سپس برداشت در فواصل زمانی صفر (شاهد)، 24 ، 48 و 72 ساعت پس از افزودن الیسیتور انجام شد. کالوس های دیر واکشت شده نیز به عنوان یک تیمار در نظر گرفته شد. تجزیه آماری به صورت طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. صفات مورد بررسی شامل: فعالیت آنزیم های اکسیدانی کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز، پلی فنل اکسیداز و گایاکول پراکسیداز و فعالیت آنتی اکسیدانی (روش DPPH) بودند. برای تعیین روابط بین فعالیت آنتی اکسیدانی و فعالیت آنزیم ها از تجزیه همبستگی استفاده شد و برای تعیین روابط بین فواصل زمانی صفر، 24، 48 و 72 ساعت افزودن الیسیتور بر فعالیت های آنزیمی، از تجزیه رگرسیون استفاده گردید.نتایج اثر آنزیم سلولاز بر تمامی صفات به جز سوپراکسید دیسموتاز در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و فعالیت آنتی اکسیدانی (روش DPPH) در 72 ساعت پس از تیمار، بیشترین افزایش را نسبت به شاهد داشت. تجزیه همبستگی بین صفات نشان داد که همبستگی بین آنزیم کاتالاز با آنزیم های پلی فنل اکسیداز و گایاکول پراکسیداز و همبستگی بین آنزیم گایاکول پراکسیداز با آنزیم پلی فنل اکسیداز مثبت و معنی دار بود. فعالیت آنتی اکسیدانی نیز همبستگی مثبت و معنی داری با فعالیت آنزیم های کاتالاز و پلی فنل اکسیداز نشان داد. نتایج تجزیه رگرسیون رابطه مثبت و معنی داری بین فواصل زمانی افزودن الیسیتور بر فعالیت های آنزیمی (بجز سوپراکسید دیسموتاز و اسکوربات پراکسیداز) و فعالیت آنتی اکسیدانی نشان داد.نتیجه گیریاستفاده از آنزیم سلولاز مشتق از قارچ Aspergilus niger در شرایط کشت سوسپانسیون سلولی باعث افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی در شیرین بیان شده است. آنزیم سلولاز در شرایط کشت سوسپانسیون سلولی باعث ایجاد تنش سلولی می شود و این تنش باعث تحریک سازوکار های دفاعی گیاه مانند آنزیم های آنتی اکسیدانی می گردد. همبستگی مثبت و معنی‎داری بین فعالیت آنتی اکسیدانی (روش DPPH) و فعالیت برخی آنزیم های آنتی اکسیدانی مانند پلی فنل اکسیداز و کاتالاز مشاهده شد که نشان دهنده تأثیر مثبت عامل قارچی در تحریک تولید متابولیت های ثانویه و افزایش ظرفیت مهار رادیکال های آزاد در شرایط کشت سوسپانسیون سلولی شیرین بیان است. با توجه به رابطه خطی معنی دار بین فواصل زمانی افزودن الیسیتور بر فعالیت های آنزیمی (بجز سوپراکسید دیسموتاز و اسکوربات پراکسیداز) و فعالیت آنتی اکسیدانی، مدت زمان 72 ساعت به عنوان بهترین فاصله زمانی اعمال الیستور قارچی تعیین شد.

مقدمه: شواهد حاکی از افزایش استرس اکسیداتیو و بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی تام حاصل از فعالیت ورزشی منظم در بافت قلب بیماران دیابتی است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر 8 هفته تمرین استقامتی فزاینده بر سطوح آنزیم های آنتی اکسیدانی و وضعیت آنتی اکسیدانی تام بافت قلب موش_های دیابتی می باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی 24 سر موش نر نژاد ویستار (با سن 10 هفته و وزن 8/11± 256 گرم) به 4 گروه 6 تایی تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت 8 هفته تمرین استقامتی فزاینده انجام دادند. 48 ساعت پس از اتمام پروتکل سطوح آنزیم های آنتی اکسیدانی (کاتالاز، گلوتاتیون و گلوتاتیون_پراکسیداز) و وضعیت آنتی اکسیدانی تام بافت قلبی موش ها اندازه گیری شد. جهت مقایسه های بین گروهی از نرم افزار version 25 SPSS آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و جهت بررسی ارتباط بین شاخص ها از آزمون پیرسون استفاده شد. نتایج: نتایج نشان دهنده تفاوت در وضعیت آنتی اکسیدانی تام، کاتالاز و گلوتاتیون (0/001=p) معنی دار و در گلوتاتیون پراکسیداز (0/240=p) معنی دار نبود. و آزمون تعقیبی افزایش معنی داری در وضعیت آنتی اکسیدانی تام و کاتالاز (تمرین سالم، کنترل سالم و تمرین دیابتی نسبت به کنترل دیابتی)؛ گلوتاتیون (تمرین سالم (0/001=p) و کنترل سالم (0/049=p) نسبت به کنترل دیابتی)؛ (تمرین سالم (0/003=p) نسبت به تمرین دیابتی) نشان داد. در نهایت برخی ارتباطات بین آنزیم های آنتی اکسیدانی و وضعیت آنتی اکسیدانی تام معنی دار بودند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش به نظر می رسد تمرین استقامتی فزاینده موجب افزایش سطوح آنزیم های آنتی اکسیدانی و بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی تام شده و در نتیجه موجب کاهش استرس اکسیداتیو بافت قلبی موش های دیابتی می شود.

هدف از پژوهش پیش رو این است که تاثیر بازی های رایانه ای بر تمایلات بزهکارانه کودکان و نوجوانان گیم نتی و رابطه آن با بزهکاری کودکان و نوجوانان کانون اصلاح و تربیت مورد بررسی قرار گیرد که برای بررسی این رابطه از روش میدانی و توزیع پرسشنامه استفاده شده است. این پرسشنامه ها بین 65 نفر از کودکان و نوجوانان بزهکار در کانون اصلاح و تربیت اصفهان و به همان تعداد بین کودکان و نوجوانان غیر بزهکار که این بازی ها را انجام داده بودند توزیع شد و نهایتا از نرم افزار spss و رگرسیون لجستیک برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. بر اساس تحلیل های به دست آمده رابطه این بازی ها با تمایلات بزهکارانه کودکان و نوجوانان گیم نتی معنادار و مرتبط بود. در واقع می توان گفت این بازی ها منجر به بزهکاری پنهان در بین کودکان و نوجوانان شده بود هرچند این متغیر (بازی های رایانه ای) در بزهکاری کودکان و نوجوانان کانون اصلاح و تربیت عامل مهمی به شمار نمی آمد که شاید یکی از دلایل آن محدودیت های پژوهش بود که بچه های کانون، وقت محدودی (کمتر از یک ساعت) را صرف انجام این بازی ها کرده بودند درحالی که بچه های گیم نت ساعات زیادی را صرف انجام این بازی ها می کردند، بنابراین فرضیه تاثیر بازی ها بر بزهکاری کودکان را زمانی می توان رد شده و غیرقابل استناد دانست که بدون محدودیت پژوهش و بین گروه بزهکاری که ساعات زیادی را صرف انجام بازی های خشن می کنند بررسی و تحلیل کرد.

خشکی یکی از تنش های غیر زیستی است که رشد و تولید محصول گیاه را محدود می کند. سالیسیلیک اسید (SA) نیز یکی از تنظیم کننده های رشد است که در پاسخ به تنش زیستی و غیر زیستی نقش اساسی دارد. هدف از بررسی پژوهش حاضر تأثیر سالیسیلیک اسید بر کاهش تنش خشکی در گیاه گلرنگ (Carthamus tinctorius L. ) می باشد بدین منظور اثر سالیسیلیک اسید (0 و 25/0 میلی مولار) و خشکی (در سطوح 100%، 75%، 50% و 25% ظرفیت مزرعه ای) بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان و بیان ژن زیر واحدهای آنزیم سوپراکسید دیسموتاز مورد بررسی قرار گرفت. اسید سالیسیلیک به گیاهان در مرحله سه برگی اسپری شد و پس از دو روز گیاهان تحت تیمار خشکی قرار گرفتند. دومین تیمار SA، یک هفته پس از اولین مرحله محلول پاشی صورت گرفت. گیاهان پس از دو هفته تنش خشکی جهت بررسی برخی پارامترهای فیزیولوژیکی و مولکولی برداشت شدند. نتایج نشان داد که تنش خشکی FC 25% باعث افزایش فعالیت آنتی اکسیدان ها، محتوای آب اکسیژنه و مالون دی آلدهید برگ و ریشه، بیان Mn-SOD، Fe-SOD برگ و ریشه شده است. درحالی که تیمار همزمان خشکی و SA باعث افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان ریشه و کاهش آنزیم های آنتی اکسیدان برگ، بیان Fe-SOD ریشه، Mn-SOD، برگ، محتوای آب اکسیژنه و مالون دی آلدهید برگ و ریشه شده است. به نظر می رسد، اسید سالیسیلیک در رفع آسیب های ناشی از تنش خشکی نقش مؤثری در گیاه گلرنگ داشته باشد.